Functies

Elk programma dat je tot nu toe maakte is één reeks instructies.
Echte programma’s kunnen groot worden. Ze bevatten soms duizenden opdrachten.
Het is dan niet meer haalbaar deze opdrachten in één geheel te plaatsen.

• Het wordt moeilijk om de grote ljinen te begrijpen van wat je programma doet.

• Het wordt moeilijk om in team te werken. In een team willen verschillende programmeurs verschillende onderdelen van het programma maken.

• Je begint stukken code te herhalen. Dit heeft nadelen: als deze code fouten bevat, moet je de code op meerdere plaatsen corrigeren. Als je deze code op een andere manier kan verbeteren (bijvoorbeeld sneller doen werken), dan moet je deze aanpassing op meerdere plaatsen doen.

De oplossing: je programma opsplitsen in kleinere delen. Men noemt die delen subroutines.
In Python (en veel andere talen) noemen we deze subroutines functies.\

Voorbeeld 1: een webshop

• De gebruiker voegt producten toe aan zijn winkelmandje. Je plaatst de code die je daarvoor nodig hebt in een subroutine met de naam
  productenToevoegenAanWinkelmandje(). We zetten ronde haakjes op het einde van de functienaam. Dit doen we ook in de code. Hiermee onderscheiden we een functie van een variabele.

• De gebruiker bekijkt zijn winkelmandje. Je plaatst de code die je daarvoor nodig hebt in een subroutine winkelMandjeTonen().

• De gebruiker betaalt. Je plaatst de code die je daarvoor nodig hebt in een subroutine betalen().

Je programma voert de code in een subroutine niet automatisch uit.
Je programma voert de code enkel uit als jij de subroutine oproept.
Jij beslist op welke plaats in je programma je een subroutine oproept.
Je kan een subroutine ook meerdere keren oproepen.\

Voorbeeld: een programma toont hoe je pannenkoeken bakt

Als je nadenkt kom je tot de conclusie dat het programma twee kleinere delen bevat:

• Ingrediënten tonen.
  Je plaatst de code die dit doet in een functie ingredientenTonen().

• Bereiding tonen.
  Je plaatst de code die dit doet in een functie bereidingTonen().

Je maakt de functies ingredientenTonen() en bereidingTonen().
Je maakt een nieuw bestand pannenkoeken.py. Je maakt de functie bereidingTonen():

def ingredientenTonen():
    print("INGREDIËNTEN:")
    print("250 gram zelfrijzende bloem")
    print("3 eieren")
    print("50 cl melk")
    print("een zakje vanillesuiker")


def bereidingTonen():
    print("BEREIDING:")
    print("Zeef de bloem met de vanillesuiker.")
    print("Voeg de eieren en de melk toe.")
    print("Bak de pannenkoeken in een pan met boter.")

Je begint het schrijven van een functie met def. Daarmee definieer je de functie.
Een functienaam eindig je met ronde haakjes.
Als je nu het programma uitvoert gebeurt er niets. Je programma voert de code van een functie niet automatisch uit.
Python voert functies enkel uit als jij ze oproept. Je voegt daarvoor volgende regels toe:

    ...
    print("Voeg de eieren en de melk toe.")

ingredientenTonen()
bereidingTonen()

Hou rekening met de volgorde: definieer eerst je functie voor je ze uitvoert.
Je programma ziet er nu zo uit (je ziet duidelijk da het programma twee onderdelen bevat):

def ingredientenTonen():
    print("INGREDIËNTEN:")
    print("250 gram zelfrijzende bloem")
    print("3 eieren")
    print("50 cl melk")
    print("een zakje vanillesuiker")


def bereidingTonen():
    print("BEREIDING:")
    print("Zeef de bloem met de vanillesuiker.")
    print("Voeg de eieren en de melk toe.")
    print("Bak de pannenkoeken in een pan met boter.")


ingredientenTonen()
bereidingTonen()

Je bewaart en voert het programma uit.
Je programma roept eerst de functie ingredientenTonen() op en voert de code van die functie uit.
Je programma roept daarna de functie bereidingTonen() op en voert de code van die functie uit.
Het hoofdprogramma bevat nu enkel twee regels: de oproepen van de functies.
Het hoofdprogramma kan ook uitgebreider zijn.
Je wijzigt het hoofdprogramma zodat de gebruiker kan kiezen om de ingrediënten te zien of de bereiding te zien.

    ...
    print("Voeg de eieren en de melk toe.")

keuze = int(input("1=ingrediënten, 2=bereiding, 0=stop: "))
while keuze != 0:
    if keuze == 1:
        ingredientenTonen()
    elif keuze == 2:
        bereidingTonen()
    else:
        print("Verkeerde keuze.")
    keuze = int(input("1=ingrediënten, 2=bereiding, 0=stop: "))

Je bewaart en voert uit.

België.

if gebruiken in een functie

Je kan in een functie alle instructies gebruiken die je al kent.
Je maakt een voorbeeld. De gebruiker tikt in het hoofdprogramma een getal.
Je roept een functie op met de naam evenOneven().
Je toont in die functie Even als het getal even is. Anders toon je Oneven .
Je maakt een nieuw bestand evenoneven.py. Je schrijft volgend programma:

def evenOneven():
    if getal % 2 == 0:
        print("Even")
    else:
        print("Oneven")


getal = int(input("Getal: "))
evenOneven()

Je bewaart en voert uit.\

Een functie in een andere functie oproepen

Je kan in een functie een andere functie oproepen.
Je maakt een voorbeeld. Je roept in het hoofdprogramma de functie ajuinSoep() op.
Je roept in de functie ajuinSoep() een functie ingredienten() op.
Je roept daarna in de functie ajuinSoep() een functie bereiding() op.
Je maakt een nieuw bestand ajuinsoep.py:

def ingredienten():
    print("INGREDIËNTEN:")
    print("6 uien")
    print("1 klontje boter")
    print("peper")
    print("zout")


def bereiding():
    print("BEREIDING:")
    print("Snij de uien.")
    print("Bak de uien met de boter.")


def ajuinSoep():
    print("AJUINSOEP")
    print("----------")
    ingredienten()
    bereiding()

ajuinSoep()

Je bewaart en voert uit.

Geluk.

⏪ Elif ⏫ Index Parameter ⏩